گفت­گو با افتخار آفرینان جشنواره الف تا

روایت رویداد معلمانه­ی الف­تا در گفت­گو با افتخارآفرینان هم­استانی

فاطمه­زهرا مرادی-آموزگار پایه­ی ششم ابتدایی- سمنان

جشنواره­ی ملی الف­تا (الفبای تحول آموزش­وپرورش) با شعار حمایت و به اشتراک­­گذاری ایده‌­ها و تجارب تحول­آفرین مدرسه‌­ای در قالب رویدادی بین­ المللی به منظور شناسایی، حمایت و ارتقا، معرفی و انتشار، ارتباط و هم‌­افزایی تجارب و ایده­­های تحولی و خلاقانه­ی آموزش­وپرورش در سطح جهان اسلام برگزار گردید. جشنواره­ی ملی الف­تا با هدف عمل به سند تحول بنیادین آموزش­وپرورش کشور طراحی شد. با برگزاری این گردهمایی برای قشر فرهنگی، امکان گفتمان­سازی بین افراد شکل گرفته و از این طریق فعالان حوزه­ی تعیلم­وتربیت می­توانند تجارب، خلاقیت و نوآوری­های خود در نحوه­ی آموزش و یادگیری را به سایر افراد منتقل کنند. به وجود آمدن این فرصت هم موجبات یادگیری هر چه بیشتر و بهتر دانش­آموزان را فراهم می­کند و هم فضای آموزش­دهی را برای معلمان لذت­بخش­تر می­کند. این جشنواره در تیرماه 1402 برگزار شد و استان سمنان این افتخار را داشت با حضور سه تن از بانوان توانمند و فرهیخته­ی استان در این گردهم­آیی حضور به عمل آورد. لذا بر آن شدیم تا با این سه تن از افتخارآفرینان هم­استانی مصاحبه­ای را ترتیب دهیم.

در این جلسه ما در خدمت خانم فاطمه امیدیان، آموزگار پایه­ی پنجم ابتدایی دبستان دختران نامدار شهر سمنان، خانم سوسن عبدی­پور آموزگار پایه­ی پنجم دبستان مبارزان اسلام مهدی­شهر و همچنین خانم ریحانه رهبر آموزگار پایه­ی ششم دبستان محراب شهر سمنان بودیم. از هر سه بزرگوار خواستیم تا در مورد طرح­شان برایمان کمی توضیح دهند.

در ابتدا خانم عبدی­پور در مورد طرح تشویق دانش­آموزان به کتاب­خوانی که در ذیل محور پرورشی­-­ تربیتی قرار می­گرفت اندکی توضیح دادند. هدف ایشان از انجام طرح، توسعه ی سواد و مهارت خواندن، جبران ضعف در قرائت و تشویق دانش‌آموزان به مطالعه­ی کتاب‌های غیردرسی بود. هرچند شاید عنوان این طرح به گوش بسیاری از معلمان آشنا باشد اما نکته­ی قابل توجه در صحبت­های ایشان داشتن برنامه­ای منسجم، هدفمند و اجرای گام­به­گام مراحلی از پیش­سازمان یافته برای اجرا و به نتیجه رساندن این طرح بود. ایشان در صحبت­هایشان به نقش بسیار اثرگذار انجمن علمی و آموزشی معلمان ابتدایی استان سمنان برای معلمان اشاره و خاطر نشان کردند که بخشی از گام­های مربوط به ایده­ی ایشان مربوط به وبینار آقای پرلز (توسعه­ی سواد و مهارت خواندن) که در اسفندماه سال گذشته توسط انجمن علمی برای معلمان استان برگزار گردیده­بود اخذ شده بود. ایشان این کتاب­های داستان را با هزینه­ی شخصی خود برای بچه­های کلاس­شان تهیه کرده و بعد از عید نوروز که کلاس­ها به صورت حضوری تشکیل شده­بود با بچه­ها کار کردند. ایشان اوج زیبایی و اثرگذاری کار خود را مربوط به بخشی می­دانستند که دانش­آموزان کلاس به سبب علاقه­ی خود به این طرح، پیشنهاد داده بودند به جای خواندن داستان­هایشان برای سایر هم­کلاسی­ها آن را به صورت نمایش گروهی به تصویر بکشند و خانم عبدی پور اذعان داشتند که هدایت و مشاهده­ی تلاش بچه­ها در قالب کار گروهی خستگی اجرای این طرح را از تن­شان بیرون کرده­است.

خانم امیدیان با دو طرح در این جشنوراه شرکت کرده بودند که یک طرح­شان به نام «رفیق شهیدم» به مرحله­ی کشوری و ارائه به صورت غرفه راه یافته­بود. ایشان خاطر نشان کردند که دو سال پیش در اواخر شهریور 1400 که با شهادت نوجوانی غریتمند به نام علی لندی همراه شده بود در ابتدای سال تحصیلی از دانش­آموزان کلاس خواسته بودند انشایی در مورد یکی از قهرمان­های زندگی خود بنویسند. با توجه به واقعه­ی شهادت علی لندی که رسانه­ها نیز به آن بسیار پرداخته­بودند نه تنها هیچ یک از دانش­آموزان کلاس اشاره­ای به این شهید نکرده بودند بلکه در لا­به­لای انشای بچه­ها هیچ اثری از شهدا پیدا نمی­شد. این مسئله تلنگری برای ایشان شد که باید قهرمان ملی سرزمین­مان را بیش­تر به بچه­ها بشناسانیم. دغدغه­مندی ایشان موجب شکل­گیری طرح رفیق شهیدم شد. در ابتدای سال هر یک از بچه­های کلاس یک شهید را انتخاب کرده و در ادامه­ی سال تحصیلی برنامه­های متعددی توسط ایشان در کلاس به اجرا گذاشته شد. در این طرح بچه­ها بیش­تر با رفیق شهید خود آشنایی پیدا کرده و به شیوه­ای غیرمستقیم برای خوش­حالی رفیق شهید خود ترغیب به انجام کارهای شایسته می­شدند. در انتها این رفتارها به صورت یک عادت در درون فراگیران نهادینه گشته­بود. لازم به ذکر است که طرح­شان موفق به کسب مقام چهارم کشور شده­بود.

خانم رهبر نیز در ادامه­ی صحبت­های دو همکار دیگرمان به توضیح طرح خود پرداختند. دغدغه­ی اصلی ایشان که بدنه­ی اصلی طرح­شان را شامل می­شد به رشد سریع فناوری مرتبط بود. ایشان تصریح کردند که رشد سریع فناوری و ابزارهای وابسته به آن سبب شده­است پیش از ایجاد بسترهای مناسب و آموزش­های کافی به والدین، کودکان وارد این فضا شده و مسیرهای اشتباهی را طی کنند. واضح است که فناوری و فضای مجازی بخش جدایی­ناپذیری از زندگی اکنون بشر می­باشد که حذف آن مثل پاک کردن صورت مسئله می­باشد. از سویی دیگر طرح جابربن­حیان که سالیانی بود توسط آموزش­وپرورش در سطح مدارس اجرا می­شد ابتدا با اهداف زیبایی شکل گرفت که در عرصه­ی عمل نتوانست موفق ظاهر شود. به عنوان مثال در این طرح بچه­ها در پایه­ی ششم محور طراحی و ساخت دارند در حالی که دانش­آموز در این سن ابزار، مهارت و حتی دانش لازم برای اجرای ایده­ی خود را ندارد. ایشان پیشنهاد ساخت نرم­فزاری را داشتند که دانش­آموزان قادرند ایده­ی خود را در آن ثبت کنند و این نرم­افزار توسط هوش مصنوعی و با استفاده از کلیدواژه­های طرح، آموزش­های لازم که از قبل توسط معلمان فنی وحرفه­ای تدارک دیده شده­است، همچنین فروشگاه­های عرضه­کننده­ی محصولات موردنیاز، کتاب­ها و مقالات موجود در پایگاه­های داده و کتابخانه­ها را تهیه می­کند. این نقشه­ی راه یادگیری ترسیم شده برای دانش­آموز در انتها شرایطی را فراهم می­کند تا متخصصان حیطه­های مختلف کشور با مطالعه­ی این طرح­ها از آن­ها در عرصه­های بزرگ­تر ملی استفاده کرده و یا حتی دانش­آموز امکان مشاوره با آن­ها را داشته­باشد. در بسیاری از کشورها گاهی برای اجرای ایده­های خاص از خلاقیت و قوه­ی تخیل کودکان برای کسب ایده استفاده می­کنند. در ادامه خانم رهبر بیان داشتند که با توجه به هزینه­بر بودن ساخت و اجرای این نرم­افزار ایشان طرح خود را محدود به استان کرده­بودند.

از هر سه بزگوار در خصوص سطح برگزاری جشنواره و اهمیت برگزاری چنین جشنواره­هایی سؤال شد.

خانم امیدیان که از شرکت و حضور در این جشنواره بسیار ابراز خرسندی می­کردند گفتند بسیاری از معلمان استان هر ساله در کلاس­های درس­شان ایده­های نابی را به بوته­ی اجرا می­گذارند که نتایج بی­نظیری را همراه داشته­است اما متأسفانه فضایی برای بیان ایده­ها، ثبت و هم­اندیشی در خصوص آن­ها وجود ندارد. لذا اثرگذاری این معلمان خلاق به همان کلاس­شان محدود می­شود. برگزاری این قبیل جشنواره­ها حتی صرفاً در سطح استان پنجره­ای جدید به روی معلمان باز می­کند تا بتوانند بهتر از گذشته تجارب خلاقانه و ارزشمند خود را با یک­دیگر به اشتراک بگذارند.

از سه افتخار آفرین هم استانی خواستیم تا برایمان از مراحل ارزیابی طرح­هایشان بگویند.

خانم عبدی­پور برای­مان توضیح دادند که از میان 38000 طرح ارسال شده به جشنواره، تعداد 350 مورد برگزیده و شایسته­ی تقدیر شدند که 135 طرح از میان آن­ها برای حضور به صورت غرفه و نمایشگاه برگزیده شدند که طرح هر سه بزرگوار در بین این 135 تا قرار داشت. در آخرین روز همایش، به صورت حضوری ایده­ها در هر یک از محورها داوری تخصصی شده و از بین طرح های مختلف طرح خانم امیدیان در محور اعتقادی حائز رتبه­ی چهارم کشوری گردید.

سوال پرسیده شد که دلیل موفقیت خود را چه می­دانید؟

خانم عبدی پور توکل به خدا و دغدغه­مندی، خانم امیدیان تفکر گروهی و هم­اندیشی با سه تن از معلمان هم پایه­ی خود در مدرسه­ی دختران نامدار به نام­های خانم مریم امیرجان، خانم رحیمه رحمتی و خانم مژگان ولی­خانی، و خانم رهبر علاقه­ی خود به عرصه­ی فناوری و پیشرفت­های گسترده­ی آن در حوزه­های مختلف را عوامل موفقیت خود می­دانستند. علاوه بر این چیزی که در بیانات هر سه بزرگوار روشن بود تلاش آن­ها برای به ظهور نشاندن ایده­ها و یافتن راه حلی برای دغدغه­های­شان بود. در این راه بر ثبت ایده­های­شان، داشتن برنامه­ریزی و اجرای دقیق آن­ها و در انتها مستند کردن کارهای خود برای ارزیابی­های مجدد، بسیار تأکید داشتند.

و سؤال انتهایی این که چه حمایت­هایی در راستای آماده کردن طرح خود برای حضور در این جشنواره به عنوان نماینده­ی استان سمنان دریافت کردید و یا انتظار داشتید که دریافت کنید؟

خانم امیدیان اظهار داشتند که هدف آن­ها از شرکت در جشنواره دیده­شدن و شنیده­شدن ایده­های­شان در عرصه­ای بزرگ­تر برای کمک و تشویق به سایر همکاران بوده که متأسفانه کم لطفی­هایی در این خصوص صورت گرفته­بود؛ به نحوی که با وجود حضور بسیاری از مسئولان استانی در نمایشگاه متأسفانه ما از حضور آن­ها بر سر غرفه­های خود بی­نصیب ماندیم. خانم عبدی پور همچنین اضافه کردند که استان­های بسیاری مساعدت­های مالی و معنوی مختلفی را در خصوص طراحی پوستر، ایاب و ذهاب و امکاناتی از این قبیل به دارندگان ایده­ها داشتند که ما از مساعدت­های استانی بهره­ای نداشتیم. خانم رهبر نیز بیان کردند که با وجود تخصیص ظرفیت­هایی به هر استان برای حضور همکاران در نمایشگاه و بازدید از غرفه­ها، استان سمنان با وجود قرابت مکانی با تهران از این ظرفیت به خوبی استفاده نکرده و حتی بسیاری از معلمان اطلاعی از این نداشتند که می­توانند در این نمایشگاه حضور یافته و ایده­های متفاوت را به نظاره بنشینند.

هر چند که به عنوان حرف آخر بسیاری از نامهربانی­ها در غالب خاطرات خنده­داری میان ما ردوبدل شد اما من به عنوان مصاحبه­گر در تمام طول مصاحبه­مان نظاره­گر روح بزرگ معلمان عاشق استان­مان بودم که با مناعت طبع خود و با یک تبسم یک لاک غلط­گیر روی همه­ی کمبودها کشیدند. بر همین اساس از سوی تمام اعضای انجمن علمی­و­آموزشی معلمان ابتدایی استان سمنان این همکاران فرهیخته را می­ستاییم و برایشان از درگاه خداوند متعال درخشیدن در عرصه­های بزرگ­تر را خواستاریم.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *